Sójka

Garrulus glandarius

Rząd: Wróblowe (Passeriformes)

Rodzina: Krukowate (Corvidae)

Opis piór Jak czytać opisy piór?


P-lotki: ciemne, stalowoszare. Chorągiewki wewnętrzne nieco rozjaśnione przy krawędziach i nasadach. Chorągiewki zewnętrzne w częściach palczastych piór są całe białe, nieco ciemnieją przy wierzchołkach. W częściach dłoniowych lotek P9-6(7) chorągiewki zewnętrzne są całe białe, jedynie same nasady piór pozostają ciemnoszare (w przypadku lotek P6-7; lotki P8-9 mają zatem całe chorągiewki zewnętrzne białe). Lotki P5(6)-4 w częściach dłoniowych chorągiewek zewnętrznych posiadają bardzo szerokie, wyraźnie odgraniczone białe krawędzie; u nasad i wzdłuż stosin są ciemnoszare. Lotki P3-1 posiadają białe, dość wyraźne krawędzie chorągiewek zewnętrznych. Mogą mieć one charakter ciągły, a mogą także miejscami zanikać; sporadycznie na P1 biała krawędź może nie występować wcale. U nasady chorągiewki zewnętrznej, na lotce P1 występuje niebieskie prążkowanie – może być ono słabo wyrażone i występować tylko u nasady pióra, a może też być bardzo wyraźne i obejmować nawet całą chorągiewkę zewnętrzną. Na kolejnych lotkach (P2, 3…) prążkowanie to może również występować, ale ma charakter zanikający, a zasięg na kolejnych lotkach zależy od tego, jak silnie są wyrażone prążki na P1. Lotka P10 czarna, rozjaśniona u nasady chorągiewki wewnętrznej, a u nasady chorągiewki zewnętrznej może występować mała, bladoniebieska plamka. Stosiny ciemnoszare, czarniawe. Palce dość długie.

● Emarginacja zewnętrzna: P9-4

● Emarginacja wewnętrzna: P10-4

S-lotki: czarne, nieco rozjaśnione przy krawędziach i nasadach chorągiewek wewnętrznych. Chorągiewki zewnętrzne są czarne w górnej części, czerń stanowi około 1/3 lub 1/2 długości (zasięg czerni zwiększa się  kierunku wewnętrznych s-lotek). W pozostałych, dolnych częściach chorągiewek pióra są białe. Przy samych nasadach chorągiewek zewnętrznych, przy stosinach, w obrębie bieli występują drobne, czarne prążki, a pomiędzy nimi jasnoniebieskie zabarwienie. Lotka S6 czarna, bez bieli, u nasady chorągiewki zewnętrznej posiada wyraźne, jasnoniebieskie zabarwienie pomiędzy czarnymi, wąskimi prążkami. S7 cała czarna lub ze szczątkową ilością niebieskiego przy nasadzie chorągiewki zewnętrznej. Lotka S8 ma ciemnoszarą chorągiewkę wewnętrzną oraz czarną chorągiewkę zewnętrzną, w dolnej części chorągiewki zewnętrznej występuje ciemnorude / ciemnoceglaste zabarwienie, dość słabo widoczne. Lotka S9 jest ciemnoruda / ceglasta, z szerokim, czarnym, odgraniczonym wierzchołkiem (czerń obejmuje głównie chorągiewkę zewnętrzną), ciemnoszarą nasadą chorągiewki zewnętrznej i szarą nasadą chorągiewki wewnętrznej. S10 jest rudobrązowa, z szarą nasadą chorągiewki wewnętrznej. Stosiny czarne, na S9-10 ciemnoruda.

Sterówki: czarne. Nasady chorągiewek wewnętrznych szare. Nasady chorągiewek zewnętrznych szare, przechodzące w szaro-niebieskawe, słabo zaznaczone prążki (na T1 prążki mogą być na obu chorągiewkach). Krawędzie wierzchołków piór mogą być rozjaśnione. Stosiny czarne.

Dymorfizm płciowy: brak.

Dymorfizm wiekowy: sterówki ptaków dorosłych są nieznacznie szersze niż u ptaków młodych. Istnieje możliwość rozpoznania wieku po pierwszej, dużej pokrywie drugiego rzędu (najbardziej zewnętrznej): z reguły u ptaków młodych liczba czarnych prążków na chorągiewce zewnętrznej tej pokrywy wynosi 6-8, natomiast u ptaków dorosłych 10-13 (nie licząc czarnego wierzchołka pióra). Ale nie jest to jedyne kryterium w obrębie pokryw skrzydłowych służące do oceny wieku ptaka!

Zdjęcia piór


 P-lotki
 S-lotki
 Najbardziej wewnętrzne S-lotki
 Sterówki
 Alula i pokrywa karpalna
 Pokrywy duże I-rz.
 Pokrywy duże II-rz.
 Pokrywy duże II-rz.

Zdjęcia skrzydeł i ogonów


 Skrzydło ptaka młodego
 Skrzydło ptaka młodego