Dorosły ptak

Pliszka siwa

Motacilla alba

Rząd: Wróblowe (Passeriformes)

Rodzina: Pliszkowate (Motacillidae)

Opis piór Jak czytać opisy piór?


P-lotki: ciemnoszare. Na chorągiewkach wewnętrznych pojedyncze, duże, białe plamy, wyraźnie odgraniczone. Plamy te ciągną się przy krawędziach chorągiewek. U nasad nie sięgają stosin, i nie sięgają także wierzchołków piór – sięgają do około połowy lub 2/3 długości chorągiewki. Plamy te występują na lotkach P1-6, na P7 występuje, ale jest rozmyta, a na P8 i P9 właściwie brak bieli, najwyżej nieco jaśniejszy odcień szarego. Na chorągiewkach zewnętrznych występują wąskie, białawe / jasnoszare krawędzie. Stosiny ciemnoszare, czarniawe. Palce średnio długie.

● Emarginacja zewnętrzna: P8-6

● Emarginacja wewnętrzna: P9-6

S-lotki: ciemnoszare. Lotki S7-9 ciemnoszare w dolnej połowie, czarniawe w górnej połowie długości. Na chorągiewkach wewnętrznych wyraźnie odgraniczone, dość szerokie, białe plamy, nie sięgające stosin u nasad i ciągnące się wzdłuż krawędzi chorągiewki do około połowy długości pióra. Brak białych plam na S7-9. Na chorągiewkach zewnętrznych wąskie, białe krawędzie, które stopniowo rozszerzają się w kierunku lotek wewnętrznych. Krawędź ta najszersza jest na S6-7, a na S8-9 jest trochę rozmyta, mniej odgraniczona. Te białe krawędzie występują od górnej połowy długości piór i sięgają ich wierzchołków. Stosiny ciemnoszare, czarniawe.

Sterówki: T1-4 czarne, ciemnoszare u nasad. Bardzo wąskie, białawe krawędzie chorągiewek zewnętrznych występujące w pobliżu nasad piór, o niewielkim zasięgu występowania. Krawędź ta najwyraźniejsza i najdłuższa jest na T1 i T4. Sterówki T5 i T6 czarnobiałe. Chorągiewka zewnętrzna u T5 jest w górnej połowie biała, w dolnej czarna. Proporcje bieli i czerni mogą być bardzo różne, ale z reguły występuje tu przewaga bieli, a czerń występuje głównie przy samej nasadzie pióra. Chorągiewka wewnętrzna w dolnej połowie czarna, w górnej biała. Biel ciągnie się szeroko wzdłuż stosiny pióra, i może sięgać niemal nasady chorągiewki, ale może też kończyć się w górnej połowie pióra. Czerń obejmuje nasadę chorągiewki i następnie ciągnie się wąsko wzdłuż krawędzi, z reguły sięga ok. 3/4 długości pióra. Czasami przy nasadzie występuje mała, biała plamka, przy samej krawędzi pióra, o różnym zasięgu, wyglądzie. Sterówka T6 ma jeszcze większy udział bieli niż T5. T6 na chorągiewce zewnętrznej jest niemal całkowicie biała, jedynie u samej nasady jest niewielka ilość czerni. Chorągiewka wewnętrzna w przeważającej mierze biała, a kolor czarny o bardzo różnym zasięgu i kształcie, występuje tu spora zmienność osobnicza. Z reguły występuje mała, czarna nasada i wąska czarna krawędź, ciągnąca się do około połowy długości pióra. Często czarna nasada i krawędź nie są połączone, a są „przecięte” bielą. Ilość czerni na chorągiewce wewnętrznej może być dość spora, ale zdarzają się też osobniki u których chorągiewki te są niemal całkowicie białe, ze szczątkowym „zarysem wzoru”. Stosiny czarne na T1-4, na T5 czarne w obrębie czerni, białe w obrębie bieli, a na T6 albo całkowicie białe, albo w białe w obrębie bieli i czarne w obrębie czerni.

Dymorfizm płciowy: brak.

Dymorfizm wiekowy: U młodych ptaków białe krawędzie chorągiewek zewnętrznych u lotek są mniej wyraźne, brudnobiałe, szare (zwłaszcza na najbardziej wewnętrznych S-lotkach).

Zdjęcia piór


 P-lotki (dwie po prawej) i s-lotki (po lewej), dorosły ptak
 Sterówki, dorosły ptak
 Sterówki
 Skrajne sterówki różnych osobników

Zdjęcia skrzydeł i ogonów


 Skrzydło (os.1)
 Ogon (os.1)
 Skrzydło (os.2)
 Ogon (os.2)
 Skrzydło (os.3)
 Ogon (os.3)