Samica

Jemiołuszka

Bombycilla garrulus

Rząd: Wróblowe (Passeriformes)

Rodzina: Jemiołuszki (Bombycillidae)

Opis piór Jak czytać opisy piór?


P-lotki: ciemnoszare, czarniawe. Szare, rozmyte krawędzie chorągiewek wewnętrznych. Na chorągiewkach zewnętrznych w części wierzchołkowej występują wyraźnie odgraniczone, jaskrawożółte plamy (od P6 w kierunku zewnętrznych lotek stają się coraz bardziej białe), przechodzące na chorągiewki wewnętrzne w postaci wąskich, biało-żółtych obrzeżeń wierzchołków. Na lotkach P7-8 zasięg plam stopniowo maleje, na P9 jedynie drobna biała plamka przy wierzchołku na chorągiewce zewnętrznej lub całkowity brak białego. Stosiny czarne, palce bardzo krótkie.

● Emarginacja zewnętrzna: P8-7

● Emarginacja wewnętrzna: P9-8

S-lotki: ciemnoszare, ciemniejsze wzdłuż stosin i przy wierzchołkach, nieco jaśniejsze wzdłuż krawędzi chorągiewek wewnętrznych. S7 z domieszką brązu, S8-9 jednolicie brązowo-szare. Lotki S1-7 posiadają na chorągiewkach zewnętrznych wyraźnie odgraniczone, białe plamy, znajdujące się przy krawędziach wierzchołków piór. Na wierzchołkach większości S-lotek występują charakterystyczne dla jemiołuszek intensywnie czerwone, małe płytki. Płytki te to zmodyfikowany, końcowy odcinek stosiny (przedłużony, spłaszczony, z barwnikiem).

Sterówki: u nasad obu chorągiewek szare, stopniowo przechodzące w kolor czarny (najmniejszy zasięg czerni na T1, największy na T6). Wyraźnie odgraniczone, dość szerokie, jaskrawożółte wierzchołki piór. Stosiny w obrębie wierzchołków żółte, poniżej czarne, stopniowo przechodzące w kolor biały u nasad chorągiewek.

Dymorfizm płciowy: samce posiadają intensywne jaskrawożółte zabarwienie wierzchołków sterówek (u samic występuje nieznaczna domieszka bieli) oraz wierzchołków P-lotek – P1 najwyżej z nieznaczną domieszką bieli, kolejne P-lotki z całkowicie jaskrawożółtymi plamami, żółty stopniowo zanika od P6 do P9 (czasem już na P7 może nie być żółci). U samic P-lotki z większym udziałem bieli, a mniejszym żółci – brak żółtego na P7-9, na P1 i P6 większa domieszka bieli, pozostałe P-lotki mogą być rozbielone. Na S-lotkach u samców czerwone płytki są nieco większe i o większym zasięgu: od S1 do S7/8 (u samic S2 – S7). Cechy te jednak to jedynie drobne różnice, a biorąc pod uwagę fakt że możemy mieć do czynienia ze zmiennością osobniczą, nie zawsze jesteśmy w stanie pewnie oznaczyć płeć.

Dymorfizm wiekowy: pióra młodych ptaków są podobne do piór dorosłych samic, ale mogą być jeszcze mniej jaskrawe. W obrębie plam na wierzchołkach sterówek i P-lotek udział bieli może być zdecydowanie większy (sterówki nie są tak jaskrawe, a wszystkie plamy na P-lotkach mogą być nawet bladożółte, z białymi brzegami). P-lotki ptaków młodych nie posiadają białych obrzeżeń wierzchołków chorągiewek wewnętrznych. Czerwone płytki na S-lotkach są mniejsze i o jeszcze mniejszym zasięgu, np. S4-7 (zasięg tych plam jest zależny od płci, u młodych samców może być podobny jak u dorosłych samic).

Zdjęcia piór


 P-lotki, dorosła samica
 S-lotki, dorosła samica
 Sterówki, dorosła samica

Zdjęcia skrzydeł i ogonów