Dorosły samiec (kogut)

Bażant zwyczajny

Phasianus colchicus

Rząd: Grzebiące (Galliformes)

Rodzina: Kurowate (Phasianidae)

Opis piór Jak czytać opisy piór?


P-lotki: brązowo-szare. Na obu chorągiewkach występuje bladożółte, nieregularne prążkowanie, które często posiada brązowe „przebarwienia”. Prążkowanie nie sięga wierzchołków piór, oprócz jednej / kilku najbardziej wewnętrznych P-lotek. W pobliżu wierzchołków piór prążki często są nie poziome, a pod pewnym kątem. Stosina ciemnobrązowa przy nasadach chorągiewek, nieco jaśniejąca w kierunku wierzchołków piór. Dudki szare. Palce bardzo długie.

● Emarginacja zewnętrzna: P9-2

● Emarginacja wewnętrzna: P10-3

S-lotki: brązowo-szare, z bladożółtym, nieregularnym prążkowaniem z przebarwieniami. Prążki te z reguły ustawione są pod kątem tak, że tworzą na piórach jakby odwrócone litery „V”. Czasami, zwłaszcza na chorągiewkach zewnętrznych, zlewają się ze sobą, tworząc nieregularną pionową linię idącą obok stosiny. Rudo-płowa, rozmyta krawędź chorągiewek zewnętrznych. Najbardziej wewnętrzne S-lotki są czarniawe, z bardziej nieregularnym wzorem niż pozostałe lotki, z dwukolorowym obrzeżeniem obu chorągiewek: na samej krawędzi są ceglasto-czerwone, a bliżej środka pióra są płowe. Stosina ciemnobrązowa przy nasadach chorągiewek, jaśniejąca w kierunku wierzchołków piór. Dudki szare, puch przynasadowy szary.

Sterówki: brązowo-szare, często mozaikowate (ciemno i jasno brązowo-szare). Sterówki posiadają czarne, regularne prążkowanie. Prążki te są szersze na chorągiewkach zewnętrznych. Na sterówkach centralnych sięgają wierzchołków piór, na kolejnych piórach zasięg ten się zmniejsza: prążki nie sięgają wierzchołków, ich zasięg stopniowo przesuwa się w kierunku nasad piór, z reguły prążkowanie chorągiewek wewnętrznych zanika szybciej, przez co prążki może być widać tylko na chorągiewkach zewnętrznych. Na najbardziej zewnętrznych sterówkach prążki śladowe lub ich brak. Na chorągiewkach zewnętrznych występuje ceglasto-ruda krawędź, która zanika na zewnętrznych sterówkach, a na centralnych jest wyraźna i nieco połyskująca.  Najbardziej zewnętrzne sterówki mają rudawo zabarwione wierzchołki. Stosiny ciemnobrązowe, dudki szare, puch przynasadowy szary. Sterówki centralne są kilkukrotnie dłuższe od najbardziej zewnętrznych sterówek.

Dymorfizm płciowy: P-lotki samicy posiadają wyraźniejsze, regularniejsze prążki, sięgające wierzchołków wszystkich lotek. S-lotki ciemnobrązowe z regularnym, wyraźnym, bladożółtym prążkowaniem sięgającym wierzchołków piór. Pomiędzy tymi prążkami występują dodatkowe, rudawe prążki, które na zewnętrznych S-lotkach niemal nie występują, a w kierunku lotek wewnętrznych pojawiają się jako nieregularne rude plamkowania i przechodzą w regularne, rude „międzyprążki”. Najbardziej wewnętrzne S-lotki są wyraźnie trójbarwne: rudo-płowo-czarniawe. Sterówki samic krótsze niż u samców. Gęste, blado-żółte, nieregularne prążkowanie sięgające wierzchołków na wszystkich piórach. Jasne prążki są od góry i od dołu ograniczone czarnymi pasami podobnej szerokości, co sam prążek, a pomiędzy czarną granicą jednego i drugiego prążka występuje rudo-płowe zabarwienie. Stosiny brązowe, dudki szare.

Dymorfizm wiekowy: pióra ptaków młodych są mniejsze, niż ptaków dorosłych: lotki są około dwukrotnie, a sterówki nawet około trzykrotnie krótsze, niż u dorosłych samic. Różnią się też ubarwieniem. Sterówki jasnobrązowe z czarniawymi, gęstymi prążkami sięgającymi wierzchołków piór.

Zdjęcia piór


 P-lotki dorosłego samca
 S-lotki dorosłego samca
 S-lotki dorosłego samca
 Sterówki dorosłego samca
 Sterówki dorosłego samca
 Sterówki różnych, dorosłych samców
 Sterówki różnych, dorosłych samic
 P-lotki różnych, dorosłych samic; dwa pióra z prawej to lotki samców
 P-lotki różnych, dorosłych samic
 S-lotki różnych, dorosłych samic
 P-lotki różnych, dorosłych samców
 S-lotki różnych, dorosłych samców

Zdjęcia skrzydeł i ogonów